Magiczne przedmioty

Bezoar

Pierwsze nasze spotkanie z bezoarem odbyło się na początku pierwszej części przygód HP (Harry Potter i kamień filozoficzny), gdy Harry nie potrafił odpowiedzieć na pytanie Snape’a : “Co to jest bezoar i gdzie go można znaleźć”.

Dowiedzieliśmy się wtedy, że bezoar to kamień tworzący się w żołądku kozy i tam właśnie trzeba go szukać oraz, że chroni przed wieloma truciznami.

Drugi raz pojawił się dopiero w szóstej części ( Harry Potter i Książe Półkrwi), kiedy Harry posłużył się nim na eliksirach jako antidotum, a także, by uratować Rona.

Ja chciałabym się z wami podzielić faktem, że bezoar istnieje naprawdę – nie tylko w Potterowskiej fikcji…

Pierwszy raz dowiedziałam się o tym, gdy w zeszłym roku byłam w muzeum zoologicznym – wyglądał jak niewielka kształtna kamienna kulka; muszę przyznać, że trochę inaczej sobie go wyobrażałam, gdyż realny bezoar był bardzo gładki i nie wielki – (coś w rodzaju orzecha ) …

Zebrałam też więcej informacji o tym kamieniu.

Bezoar – jest to kulisty twór powstający w żoładku zazwyczaj zwierząt przeżuwających (jak koza czy lama). Są to nagromadzone niestrawione resztki pokarmu, sierści i roślin włókiennych. Ma zapach podobny do piżma.

W średniowieczu bezoar był uważany za talizman a także działał jako lek – odtrutka.

Ciekawostką jest, że bezoar (chociaż bardzo, bardzo żadko) występuje wśród ludzi – w takim przypadku trzeba go usunąć operacyjnie.
Bezoar może się pojawić u osób z problemami psychicznymi (które np. zjadają swoje włosy) a także u alkocholików pijących politurę.

Horkruks
Horkruksem nazywamy przedmiot, w którym czarodziej ukrył cząstkę swojej duszy, co czyni go w pewien sposób nieśmiertelnym.

Można go stworzyć poprzez akt zła – krótko mówiąc, wcześniej trzeba zabić innego człowieka. Następnie należy wypowiedzieć zaklęcie, które można znaleźć w księdze “Tajemnice Najczarniejszej Magii”, a dzięki któremu fragment duszy czarnoksiężnika zostaje umieszczony w przedmiocie lub stworzeniu.

Księga Najczarniejszej Magii mówi, iż połączyć duszę z powrotem może tylko głęboka skrucha – jednak ból tego, co się zrobiło może zabić czarodzieja, który wcześniej dopuścił się stworzenia horkruksa.

By go zniszczyć nie wystarczy zwyczajnie go zgnieść czy użyć najprostszych zaklęć.
Jednymi ze sposobów na to są na przykład dźgnięcie kłem bazyliszka (gdyż jad tego stworzenia jest niezwykle silną trucizną) lub użycie zaklęcia Szatańskiej Pożogi. Inną metodą zniszczenia go jest użycie zaklęcia Avada Kedavra, które tak, jak zabija ludzi, radzi sobie z fragmentem duszy.

Horkruksy stworzone przez Lorda Voldemorta:

Dziennik Toma Riddle’a

Horkruksem stał się w wyniku zabójstwa Jęczącej Marty, a został zniszczony kłem Bazyliszka przez Harry’ego Pottera.

Pierścień Marvolo Gaunta
(To nie jest prawdziwe zdjęcie pierścienia!)

Tom Riddle stworzył tego horkruksa po zabójstwie swojego mugolskiego ojca i dziadków. Został zniszczony przez Dumbledore’a mieczem Gryffindora (miecz ten miał takie same właściwości jak kieł ponieważ Harry zabił nim Bazyliszka).

Medalion Salazara Slytherina

Utworzony przez Riddle’a po zabiciu mugolskiego włóczęgi, którego postać nie jest nam bliżej znana. Zniszczył go Ron Weasley wspaniałym orężem jednego z założycieli Hogwartu, która to broń unicestwiła połowę horkruksów ; ).

Wąż Nagini

Horkruks został stworzony w wyniku zabójstwa Franka Bryce’a (ogrodnika w domu Riddle’ów). Neville Longbotton zabił Nagini mieczem Gryffindora (znowu, czy to nie zabawne?) w ostatnim tomie sagi o Harrym Potterze.

Diadem Roweny Rawenclaw
Dziś przedstawię wam, diadem Roweny Ravenclaw i jego historię.
Była to własność współzałożycielki Szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Przedmiot ten obdarzał szczególną mądrością tego, kto go założył. Prawie niewidoczny napis na nim głosił:
“Wit beyond measure is men’s greatest treasure”,
co po polsku znaczy:
“Kto ma olej w głowie, temu dość po słowie.”.

Diadem przez wiele lat nie zmieniał właściciela, był zawsze obecny na głowie Roweny. Jednak pewnego dnia córka współzałożycielki Hogwartu, Helena, ukradła matce ten niezwykły przedmiot i uciekła. Prawdopodobniej kierowała nią zwykła zazdrość. Pragnęła być równie zdolna jak jej rodzicielka. Helena dotarła do Albanii. Tam, w dziupli niepozornego drzewa ukryła diadem. Prawdziwej historii nigdy nie poznali inni założyciele zamku. Piękna i mądra Rowena postanowiła nie ujawniać prawdy. Jednak jej córka nie potrafiła trzymać języka za zębami.
Helena po śmierci wróciła do zamku jako duch-rezydent Ravenclawu. Tego, co działo się z diademem nie wiedział nikt. Od zarania dziejów był on jednym z przedmiotów, którego pożądał każdy, to bardziej wgłębiał się w historię Hogwartu. Kiedyś do Szarej Damy – taki dostała Helena przydomek – podszedł niejaki Tom Riddle, jeden z ambitniejszych uczniów. Jemu jako pierwszemu udało ‘wyciągnąć’ z Heleny całą historię. Na dodatek dowiedział się też, gdzie schowała ukradzioną rzecz.
Kilka lat później, kiedy Tom skończył szkołę, wybrał się do Albanii, by odszukać ów przedmiot. Poszukiwania nie trwały długo. Dzięki idealnym wskazówkom Szarej Damy, dotarł do skarbu bez przeszkód. Następnie uczynił z niego horkurusa i ukrył w Pokoju Życzeń, w Hogwarcie. Od tej pory piękny diadem Roweny Ravenclaw stał się przedmiotem, od którego zionęło czarną magią, a nie jak wcześniej – mądrością.

Jednak nie tylko Toma interesował ten przedmiot. Harry Potter, któremu sam Albus Dumbledore zlecił misję poszukiwania i zniszczenia wszystkich horkurusów, również zastanawiał się, gdzie znajduje się przedmiot zostawiony przez współzałożycielkę. Jemu również udało się poznać od ducha całą historię. Niestety, było jasne, że diadem już od wielu lat jest w posiadaniu Voldemorta, tym samym drzewo w puszczy albańskiej jest puste. W nagłym przebłysku przypomniał sobie, że gdzie już widział diadem. Pokój Życzeń.
Niestety, Harry’emu nie udało się zdobyć diademu, gdyż musiał stoczyć walkę z Draco Malfoyem, którego zapewne ustawiono tam na straży. Podczas bitwy czarnomagiczne zaklęcie [i]Fiendfyre[/i] rzucone przez kolegę Dracona – Crabbe’a – trafiło i zniszczyło doszczętnie horkurusa.
Taki był koniec diademu Roweny Ravenclaw…

Historia Błyskawicy Harry’ego.
Błyskaiwica, nazwa najpopularniejszej na świecie miotły, którą Harry dostaje jako prezent od chrzestnego, Syriusza Blacka w trzecim tomie książki “Harry Potter i Więzień Azkabanu”. Najnowszy i najnowocześniejszy sprzęt do latania w świecie czarodziejów, ze specjalnym przeznaczeniem do quidditcha. Miotła bardzo szybka, zwrotna, dostosowana do różnych, zmiennych warunków pogodowych, dynamiczna, obarczona wieloma czarami antyzaklęciowymi. Posiada gładki, jesionowy, lakierowany trzonek oraz witki z brzozy, ułożone w ciasny opływowy kształt. Według lektury książki “Quidditch przez wieki”: “…miotła standardu międzynarodowego. Osiąga maksymalnie 150 km/h i nie potrzebuje sprzyjającego wiatru. Ma idealną równowagę i przyspieszenie. Posiada wygodną rączkę.”

Harry korzysta z Błyskawicy już przeszło przez okres trwania czterech tomów i nic nie wskazuje na to, by miał ją zmieniać. Dzięki miotle odnosił znaczące sukcesy w szkolnych rozgrywkach quidditcha (za jej kadencji jeszcze nigdy Gryfindor nie zajął miejsca gorszego niż pierwsze). Błyskawica była rozbierana i sprawdzana przez panią Hooch w celu wykrycia wrogich uroków, gdyż obawiano się iż za jej pomocą Black chce zabić Harry’ego.
Wiemy również, że w ten model mioteł wyposażona była cała reprezentacja mistrzowskiej Irlandii.
W “Czarze Ognia” Harry przyzywa swą Błyskawicę za pomocą zaklęcia Accio do pomocy przy pierwszym zadaniu Turnieju Trójmagicznego. Jak wiemy przydaje mu się ona w starciu ze smokiem i pomaga wykraść złote jajo.
Błyskawica zostaje także skonfiskowana przez Wielkiego Inkwizytora Hogwartu – Dolores Umbridge, w piątej części przygód Harry’ego, jako prawo do odebrania mu zezwolenia na grę w quidditcha. Miotła posłużyła również do przedostania się z Privet Drive do bazy Zakonu Feniksa przy ulicy Grimould Place 12.

Przedmiot ten z pewnością był bardzo Harry’emu bliski, jest nieodłącznym elementem jego ulubionej gry. Przypomina mu także ukochaną osobę, jaką był dla niego Syriusz Black, nieżyjący już jego ojciec chrzestny
Kamień Filozoficzny
Kamień Filozoficzny – wielce zagadkowa substancja, posiadająca zdumiewającą moc. Wytwarza Eliksir życia dający nieśmiertelność każdemu kto go wypije, przemienia również dowolny metal w najszczersze złoto.
W Harrym Potterze:
jedyny Kamień Filozoficzny znajdował się w posiadaniu wielkiego alchemika ( oraz miłośnika opery) pana Nicolasa Flamela ( nieźle na nim poużywał – sześćset sześćdziesiąt sześć lat życia, nie każdy może sobie na to pozwolić).
Dzięki powyższym właściwościom stał się on najbardziej pożądaną rzeczą poprzez mającego manię nieśmiertelności Voldemorta. W obawie przed przedostaniem się kamienia w ręce niegodziwego czarnoksiężnika, został ukryty, najpierw w banku Gringotta a następnie w Hogwarcie, jednak obydwa te miejsca i tamtejsze zabezpieczenia okazały się niewystarczające – “słodki” Puszek, roślinki o morderczym uścisku, fruwające kluczyki, troll, wielkie szachy, zagadka Snape’a, wszystko zawiodło. Do akcji wkroczyć musiał (jak zwykle zresztą) niesamowity Harry Potter (z dwojgiem jego wspaniałych, nieodłącznych przyjaciół), który ( za niewielką pomocą Albusa Dumbledore’a) nie dopuścił do spełnienia się tej czarnej perspektywy. Następnie ku przerażeniu naszego niezmordowanego bohatera a całkowitej niefrasobliwości Nicolasa Flamela został zniszczony, czym zakończył tą jakże długą ( i z pewnością niesamowicie wyczerpującą) drogę życiową alchemika i jego małżonki Perenelli (sześćset pięćdziesiąt dziewięć lat).
Zmieniacz czasu
Zmieniacz czasu – maleńka, złota klepsydra, zawieszona na długim misternie wykonanym łańcuszku. Służy do, jak sama nazwa wskazuje cofania i przemieszczania się w czasie. Hermiona w III tomie Harrego Pottera otrzymała taki od profesor McGonagall, pod przysięgą (którą złamała), że nikomu o nim nie powie, aby mogła zaliczyć wszystkie lekcje… Nauczycielka transmutacji musiała wysłać wiele listów do Ministerstwa Magii zapewniając, że Granger jest wzorową uczennicą i używać tego magicznego urządzenia będzie tylko w celach naukowych (co także się nie sprawdziło). Zmienianie czasu jest jednym z najpoważniejszych wykroczeń w świecie czarodziejów, całkowicie zabronione i nikomu nie wolno tego robić, (więc Harry wraz z Hermioną oczywiście ma to na swoim koncie, i pomyśleć, że namówił go do tego najmądrzejszy czarodziej, sam Albus Dumbledore. Dzięki temu złamaniu prawa wybawiony od śmierci został niewinny Syriusz i Hardodziób. ), ponieważ zauważenie swojego drugiego rjar1; wywołuje pewien szok (no trudno się dziwić ), grozi wielkim niebezpieczeństwem, może doprowadzić do poważnych komplikacji i wielkich kłopotów. Jednak jak wiemy zmieniacze czasu nikomu już ani nie zagrożą, ani także nie pomogą, ponieważ wszystkie zostały zniszczone podczas walki w Ministerstwie Magii w V tomie HP.
Świstoklik
Świstoklik jest to magiczny przedmiot używany w świecie czarodziejów do przemieszczania się w inne miejsca. Świstoklikiem może być każdy, najzwyczajniejszy przedmiot, dlatego mugole nigdy nie wezmą go do ręki , ani nie wyrzucą. Świstokliki są używane dość rzadko, a to z powodu tego, że czarodzieje z reguły wolą się teleportować. Używają ich wtedy, gdy nie mogą się aportować lub w przypadku całych rodzin niektórzy z nich nie mają jeszcze prawa do teleportacji. Świstokliki na światową skalę były używane w czasie, gdy po wielu latach w Anglii ponownie odbywał się finał Mistrzostw Świata w Quidditchu, wtedy również Harry wraz z Hermioną i Ronem musieli skorzystać ze świstoklików, aby dostać się na finał mistrzostw świata, gdyż nie mieli jeszcze wtedy prawa do teleportacji. Zaklęcie, które zamienia przedmioty w świstokliki brzmi “Portus”.

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Twitter picture

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: